Popüler Yayınlar

3 Kasım 2017 Cuma

Av Mevsimi















Ölüm gibi bir şeydi.
Ne yar'a, ne yaren'e, ne nazen'e yaradı.
Nar suyu kıvamında bir şeydi.
Hali vakti yerindeydi ama duman gibiydi.
Varı yoğu belirsizlikler içerisinde bir silüet.
Uzun uzun mektuplara gerek duymazdı,
Her canlı gibi boşluğa sayısız küfür savururdu,
Olanlar oldu, O da gitti.

Ölüm gibi bir şeydi.
Bir gidişini gördüm, bir de doğumunu duydum.
Büyümesine, serpilmesine, gülüşüne şahit olamadım.
Güzel ağzının kenarından akan 2 gram mandalina suyuna şahit oldum ama.

Av mevsimiydi sanıyorum.
Balıklar avlanıyordu hatıratlarda.
Soğuklar iyiden iyiye kötüydü. Fazlaca ayaz.
Hep battaniye hasreti çektik, Geçti mi? Hayır.

Normal insanlar gibi sevemedik.
Gidişinden eser yok.
Çocuğu olmuş diyorlar.
Desinler, güzeldir evlat.
Cepte umutlar vardı.
Şimdi çeşnigir sofrasında fotoğraflar, el dokuması resimler.

Ne denir ki..
"Balalayka" tam bir zirzop çalgısı.
Ve "nar'ın" tadı tıpkı "narin" gibi.
Ölüm ise son nokta değil, 4 harftir.
Reçel kavanozunun üzerindeki desenli örtü ise her daim bizi eskilere götürür.
Bunlar bir şairin asla vazgeçemediği 4 yapraklı yoncasıdır.
Sen kendini merak etme, sen köklerisin, benim köklerim.

Yağmur mevsimi geldi. Av mevsimiydi sanıyorum.
Topraktan çıkan her canlıya acımadan ateş eden Tanrıların arasında kalmıştık yine.
Çamura karışan her bir fert, bir eşeyli,eşeysiz, sporla, spermle üremenin sonucuydu.
Hepsi aşktandı.
Hepimizi aşkla yaradan Tanrı, bizi aşkla öldürmüştü.







19 Ekim 2017 Perşembe

Oğlun, kızın olduğunda sen de unutursun-2

Ne denirdi ki,
(Yolda olmak yetmedi yol oldum,
Put sanıp kırdılar beni.)

Leblebi tozu oldum.
Ya damardan aldılar, ya cigarasına koydular.
Un ufak ettiler..
Kıtaları birleştiren oldum.
Beni dünyanın 7 noktasına savurdular.
Kaça bölündük, O hangisini sevdi bilemedim.
Bileni de zaten cennete almadılar.

Önüm,arkam,sağım,solum sobe.
Nara atan gençliği bölüştüm seksek ve yakartop cemiyetinde.
Nar, güzel koktu her salınıp gezinen kızın cumhuriyetinde
Dönüşüm sağlanamadı galaksi ekseriyetinde ve sobe.

İçine her boşaldığımda sen bana bir çocuk verdin.
Ben o çocuk oldum. Cihangirde akşam ezanında eve koştum, koşturuldum.
Tokatı mercimek çorbasının yanında yedim,
Tabağın dibini de yakapaça ve şakamaka ucuz sıyırdım.

Dertlerin ekildiği anadolu toprağında buğday oldum.
Başak tarlalarından sürdüler beni.
Kimine ekmek kimine hediye oldum.
Paket yapıp süslediler,
Ben en çok yarım kalan hikayelere üzüldüm.

Pakistanla Hindistan arasındaki Veziristan oldum,
Kafiristansın dediler.
Kök boyalarla yüzümü ellerimi boyadım,
Taptılar, sonra put sanıp tekrar tekrar kırdılar beni.

Toparlanamadım, Filken fiil oldum,
Kaplumbağa kabuğuna sığıstırıldım.
Ben yine de en çok yarım kalan hikayelere üzüldüm.
Oğlun, kızın olduğunda sen de unutursun dediler.
Unutmadım.







Oğlun, kızın olduğunda sen de unutursun.

"Neleri unuttuk da bunu unutmayız vesselam" dedi fil ve devam etti.













Sırtım kadar kalbur bu yaşamak,
Çoğala çoğala azalıyor içimde bir nüfus.
Yabancısı oldum düştüğüm ırakların;
Toprağımdan kovulduğumdan beri
Ekemedim bu derdi hiçbir yere..

Üzerime yedi kat kabuk çektim de
Şarka attığım derdim yine de buz bağlamadı.
İçimde;
Babamın işten dönüşleri,
Sancılı ağrılar,
Annesine koşan bir tayın ayak incinmişliği var.

Yaşamak hırkası bol gelen çocuk, koş dur sokaklarda
Korkma, yara evini buldu artık.

Tüm taşlar yerini buldu sandım,
Kalbini çekince üzerimde buldum bir gece
Kondu sessizliğini.
Köy türküleri bıraktım ardımda,
Dudağı gökdelen nedir bilmeyen söylesin.
Biraz kerpiç, biraz nar kokusu bıraktım ardımda.

Cenge düştüm,
Duası eksik ağızlar vardı önümde.
Kınından büyüktü kılıçları
Ömürümden çok onuruma sapladılar.
Kaçamadım,
Vuruldum,vuruldum..
Vuruldukça bir alışkanlık oldu kaybetmek, anlamadım.

Yolda olmak yetmedi yol oldum,
Put sanıp kırdılar beni.



21 Eylül 2017 Perşembe

Dans.




















Yapraklarımın arasında üç çiçek açmış Ruhum yüzlerini renklerime boyamış birer birer Ondan önce kaç gemi kalkmış, bilen yok.. Çiçekler dönmüş yüzlerini siyaha birer birer Küsmek zamanı değil bu Bu su hala duru Bu gök hala mavi Ve bu ten hala sıcakken Ben döne döne dans etmeliyim Bu gece ay bize gülümserken İnadına raks etmeliyim Sevsem de vazgeçmeliyim artık (Kimse sevip de vazgeçmek zorunda kalmasın...)
(Alıntıdır)

15 Eylül 2017 Cuma

Gökkuş..












Uçmasan da olur uçmağ.!
Oturup bakmak da var boş fincanına..
Zaman - kabul, zamansız oldu. taymlıs..timeless yada.
Olur olur gel beklerim. Ne zaman beklemedik.
Beklenmedik zaman. İçimiz köhnedi ahşap gibi.
Fıçı meşeden de güzel, senden olsa makbul olurdu.
Olmadı demek istemeyiz, biz neler istedik de olmadı.
Şey, ne dicem..Kısa kesmek lazım. Zaman yok.
Beşbin yıl geçti görüşemedik.
Doğalgaz borusuna asılı anahtar.
Ne zaman gelsen kokun, viski kokusuna karışmış bulacaksın, emin ol
Emin olma ya da..Emin olduğumuz herşey emin olmadığımızdır. .bizim.bizim.
Şaka yapmıyorum. Gülme.
Ne zaman gelsen anahtarı al gir eve.
Sorma, konuşma, deme, söyleme.
Söylenecek neyimiz var ki.
Kavga ederiz ağzımızı açmayalım.
Dudaklarımızı ayırabiliriz ama, öpüşmek güzel şey.
Ulan diyo musun sen de? saatlerce nasıl öpüşebilir insan.
Burnumuzdaki mukoza yoğunluğu ve nefessizliğe rağmen.
Pişirilmiş çamurduk eskiden.
Şimdi çamuru yakan çakmak taşı.  Barni Moloztaş gibi.
Üstelik üzerimizde "tadilat var" da yazmıyor.
Bizim üzerimiz de bir çapuk, bir hırka.
Neye ihtiyaç, arabasız da gideriz.
Beyaz arabaları hala sevmem bu arada..
Belki denk geliriz evde.
Bilirsin koltuktan kalkmam.
Ne ise..Öpüyorum, viski, S.O.S, Elhamdulillah.


12 Eylül 2017 Salı

Olsundu.















Olsundu,
Sen sabahları yanımda uyanmasan da,
Ağrılar beni yataktan aşağı itelerdi.
Sızı sırtımdaki, ve iç organlarımdaki dalgalanma..Yokluğundan mı kanserden mi bilinmez elbet.
Sızı bu. Yokluğun varoluşa inat gitmesi. Dümdüz ve tepetaklak.
Uçuruma, yokluğa ve hiç.
Hayat mı? Hiç yaşanmadı ki.
Biz..O da olamadık.
Bi sikim yok.
Gidin.
Biz gittik, ölünmüyor.

Neydi..Hikayeler yazılsa da, yaşanmayabilirdi.
Ya da yazılmasa da yaşanırdı..
Hatırlamıyorum. Viski..S.O.S

4 Eylül 2017 Pazartesi

İhtiyarlık Zamanesi.

Sen doğrusunu yapıyorsun çocuk,
Velet denmesine kulak asma,
Kulağından asılsan da, kul ağsası ile gömülsen de,
Huzursuz ve şükransız olma..
Nazik, mesafeli, mesnafi ve kentubi olmayı dene.
De! Ne denecekse, son söz boynuna yapılan dövmen olsun.
Ol! Sanmadıklarınla, bilmediklerini ayırt et.
Öğren ve git buradan,
Ne ilk gidişin ve son gelişin. Son teyyare hep geç gelir.
Büyüdün artık 40 yıllık yolculuğun yeni başlıyor.
Haydi doldur erzakını, çıkınını sen taşı, o seni kamışlarıyla sarmalamadan.
Boynuna saracağın tek şey bir çift ufacık kol olsun.
Kime ihtiyaç var, olanlar gitti görmez misin.
İhtiyatla,
İhtiyarladın.
Şimdi yanma vaktidir.
Çekilin ateşin huzurundan. Gün bize geldi. Gün ışığıyla.
Suyu aramaktayız.
                                                        Su, su..Sus. Elhamdulillah.

30 Mayıs 2017 Salı

Fil ile çocuğun hikayesi













Beyazı suçladılar..
Halbuki gelinlik olmak da, perde kesilmesini de istemedi canından.
Beyazın canı benim dişimde, fildişinde gösterişliydi bir tek.
Ama en fazla papatyaya yakışırdı, papatyalar da senin başına..
Saçların da aslında en güzel göğsüme yaslandığında asildi.

Bilimsel olarak kanıtlanmasa da kalp atışlarım Sovyet füzelerinden hızlıydı.
Hızlandı, hızlandı ve durdu kalp.
Meteordaki ateşi sadece havada görüntülendi.
Kayıtlara bir oradaki sivilceli çocuk, bir de zabıt tutan polis memuru geçirdi.

Deli dediler halbuki delireli çok olmuştu.
Gönlüm patlamıştı kafam yerine, her devrimde..her baharda..
Coşmuştum.
Holiganlığa merak salmıştım, çocuk işte dediler.
Büyümüştüm ben..Aslan parçası kadar olmuştum.
Cüce dediler bu sefer.
Kısa değildim üstelik en az eşşek sıpası kadardım.
Kararındaydım herşeyin.
Seninle yaşamak kararındaydım.
Karardım gül bahçelerindeki insektisit yapraklarındaki bitler yüzünden
Bunu da kayıtlara geçtiler.

Irkçılık yapıyorsunuz dedim, marksist dediler.
Yediğim sillelerin hesabını tutmadılar, onu da ben tuttum.
Kaç kilo çeker bir yalnızlık, kaç okka tükenir yazarken.
Çok bir fikrim yok aslında hadiseler hakkında, o yüzden erkenden uyudum.

Değişik bir düğümle uyandım.
Kendimi kucakladım.
Duş almadım bugün ama küvette oturdum.
Aynada kendimle karşılaştım, her sabahki gibi değil..
Bugün..Günlerden bugündü, diğerlerinden farklıydı.
Kendimi aynada görmeyeli çok olmuş olabilirdi.
Hatırlamadım.
Ben zaten kötü olan hiçbir şeyi hatırlamam.
Hatırlarsam kahrolurum, sürünürüm, saçlarımı yolarım ama evi kirletmem.
Kendim temizliyorum, zoruma gidiyor bazen.
Herkesin annesi var, bana nah.

Asansörde yine dans ettim, baş sabit, bacaklar hafif kırık.
Ellerime baktım, yine koyacak bir yer bulamadım,
Avuçlarım terledi, en son cebime soktum.
Desteye dokunmak iyi geldi, nereden baksan 1 saat sonra biterdi, muhtaç hissetmedim .
Cebimden çektim elimi, fazla afilli yürümek beni utandırır.
Mesela senin yüzüne bakamam. Gerçi o hatalarımdan.
Ama normalde de öpesim gelir, gülesim gelir, bir his kesin gelir.

Ben bunların dakikanın altmışta birinde düşünürken,
Akşam bileklerimi keseceğim aklıma geldi,
Aklım başıma bir türlü gelmedi, daha önce karşılıksız sevdiler birbirlerini.
Viski almayı unutmuşum, getiren olur mu ki acep..Hatır soran olmadı ki..
Cesur ol oğlum dedim.
Yaşaman zararsa, yaşama dedim.
Kadeh kaldırdım, YAŞAMA..!!

İçim buruk, seninle yaşamak isterdim,
Ben aslında teyyarenin arkasına asılıp uçmak da isterdim.
Ya da uçurtmanın ipine dolanıp, aslında uçan balon da olurdu, kafam karıştı..

Ben zamana önem veririm, mesela saniyeler..Önem veririm.
Seninleyken fütursuzca kullanmak isteyişimi sayma.
Dünya bir tuvaletse, bunun gideri eminim ki ülkemizdir.

Nerede kalmıştık, bileklerim..
Avuçlarım terledi diye hatırlıyorum.
Hep kadınlar mı kesecek saçlarını.?
Pinhan gibi paslı makasın merhametine bıraktım saçlarımı, un ufak ettim.
O ses ürkütücü değildi nasıl olsa.
Saçların canı var mıydı? Acıyor muydu hatırlamıyorum.
Ben zaten kötü olan hiçbir şeyi hatırlamam.
Hatırlarsam kahrolurum, sürünürüm, saçlarımı yolarım.
Yoldum...Yoruldum da bunu yaparken.

Kan görmeyi sevmiyorum ama biyoloji dersinde rahatsız etmezdi.
Yine de alyuvarlar, akyuvarlar protein mi taşıyordu emin değilim.

Bugün içmeyeceğim. Sarhoşken herkes herşeyi yapabilir. Sen de ilk öyle öpmedin mi zaten.
Çok cesurca bir intihar. bence..
Saygı duyulması gerekmez mi yaşanacak güzel günler olasılıkken,
Kesin sonuçla bitirenlere.
Fazladan annemin mezarında cugara tüttürebilirim.
Bu ben de aynı etkiyi yaratabiliyor.
Gerçi sofu yanımla düşündüğümde acımın tarifi yok
Evrimsel bağlamdaysa bu çok olağan.

Bu arada beyis diye bir kelime vardı,
Belki beis.
Hatırlamıyorum. altmış saniye çarpı beş kadar vaktim kaldı.
Dramatikleştirmeye ziyan yok.
Ben gayet iyiyim.
Sadece kan görmeyi sevmiyorum, seni seviyorum ama..

Demir tadı var kanda. Bıçakla alakalı olabilir mi?
Bunu hiç düşünmemiştim.
Ben aslında hataları yaparken değil, yapmadan önce de değil, hep sonradan düşünmüşümdür.
Bir Atatürk gibi ileri görüşlü olmamı beklememiştin ama onun kadar kararlı olmamı beklemiş olabilirsin.
Ağız tadını bozmak istemem.
Hayatına renk katacaktım güya..
Siyahı verdim gökkuşağı diye.
Yine de beyazı suçladılar.

Biraz üşüdüm. çok değil.
Kendimi esmer sanardım, basbayağı beyaz mermer gibiyim.
Kırkikilik hassa kumaşı nedir bilmezsin sen, biyerlerde görmüştüm ben de.
Neyzen sana emanet, mamasını değiştirme, yemez.
Oysa sen hiç nazlı değildin.

İki dünyada sevgime karşılık geleceğini söylerdi alimler.
İlk kez sözümü tutuyorum
Allahaısmarladık.







21 Mart 2017 Salı

Olsun.














Bir dıkım nefesimiz ormanı söndürürdü sandım.
İçimiz dışımıza çıktığında ne ağaç ne bulut gördüm.
Gerçi sen de yoktun, varoluşçulara inat, olmadın.
Olsundu..
Olmasa da olurdu,
Hikayeler yazılmasa da yaşanırdı.

G.

8 Mart 2017 Çarşamba

Kısır Döngünün Başrolü..











Selam sevgilim! Yine ben.
Ve yine doğum günü kısırdöngüsünde sıradan bir gün.
Yaş ileri doğru artıyor,
Azalması makbul olurdu.
Neyse ki dünyanın yaradılışında bir rolüm olmadı.
Küçük piyeslerde görünmüşlüğüm var ama..
Doğumlarda, felaket ve ölümlerde..
En çok da kalp kırıklarındayız.

Kalbi kırılan her bireyi tanımasam da;
Kiminin incilerini, kiminin başak tanelerini yerden sessizce topladığına şahidim.
Ben ise taze buğday tanelerini dökmeden kurutup içinde saklayanlardanım.
En azından öyleydim. Sanırım.

Hüzünlü şarkılar dinliyorum bu aralar, aslında hep..
Aslolan; böyle karılmış benim hamurum
Bizden, senden, aynı teknede..

Açıklayamamak en büyük teferruatım.
Açılamıyorsun, halbuki hem aç hem açıkta kalmış çıplak ayaklarımız..
Gözümüzden kaçmış, hayat sana konsantre.
Keşke diyorum..
Türkçem çok iyi olsaydı da bu özlem iki kitaba sığmasaydı..
Tıptan bile anlasaydım,
Anlasam..Anlamıyorum..
Kokuna duyarlılık, reaksiyonlar, iç organların yer değişimi hakkında fikir beyan edemiyorum
Hep içimde acele eden insan trafiği gizli.

Kısacası keşke diyorum,
Üzerimdeki battaniye sen koksa..
Kitapların, kitaplığımda olsa..
Artık / artık ya da eksik olmadan,  
Tek bir hayatı yaşasak,
Yaşlansak,
Çoğalsak, birlikte büyüsek,
Büyütecek çiçeklerimiz, çocuklarımız, hayvanlarımız ve hikayelerimiz ile..

Keşke diyorum kısacası.
Türkçem çok iyi olsaydı da
Seni yazabilseydim.

Gökoğuz..

23 Şubat 2017 Perşembe

Müzeyyen










Hayallerime masturbasyon yapmak istemiyorum artık,
Ne kafi düşünceler, ne cepteki umutlar heba oluyor.
Beynimizin uyuşmasıyla sadece bir şarap şişesine düşüyoruz.
Şubat ayındaki tek eksik gün gibi yalnızız
Yanlış adam olamayız ama. Alışık olsak da.
Biz sıradan yalnızlıkları ;
ceketinin iç cebinde cigarasının yanına monte etmiş delikanlılarız.

Camın önündeki kediye müzeyyen adını koydum bugün.
Benden sana sevgi taşısın her gün,
Başka bir görev de vermedim, sarsaklayacak bir zat'a benzemiyor zaten.
Camı açtığımda gözlerini kısmasıyla selamını da alıyorum üstelik.
Bahar kokusu, papatya kokusu birşeyler içimden ılıkça akıyor.
Hani annemizin küçükken içirdiği süt kıvamında, Ilık işte.

Saatlerimi artık kurmuyorum, tıraş olmayı da bıraktım.
Düzensizliğime düzen getirmiştin. Bizim gibi adamın neyineyse, teh..
Odamın kapısının çalınması, en huzursuz eden kabusum oldu.
Kabus demişken, görmüyorum artık..Uyumuyorum ki. Uyanığım seninle.
Senin gözlerin açıkken, ruhum nasıl yer değiştirsin.

Geçen gece biraz sancım vardı.
Aklıma başkasına gülümseme ihtimalin geldi, hepsi buydu.
Ama kelebeklerle doldurduğun midemden,
Avuçlarımdaki öpüşüne kadar olan herbir yan..Yandı..
Öyle sandım en azından..Aslolan - kusmuşum.

Velasıl kelam. Özlem diz boyu.
Boynuma kadar boka batmamı saymıyorum.
Belki yeteri kadar ağlanmadığındandır.
Hele gel de saçlarını aynanın karşısında tarayarak seni bir kez izleyeyim.

Misket oynayan,
Denizde taş sektiren çocuğun bu kadar üzülmesi hayra alamet değil,
Bu arada Bakkal Hayri efendiye olan borçları da kapattım. Şükür.

Bıraktığın yerde, Müzeyyenden selam bekliyorum.
Bil, duy, gör ama unut yazdıklarımı.
Ruhumuz 1.
Mutlu kal.

Gökoğuz.




7 Ocak 2017 Cumartesi

Kıyl-ü kal


Bana erken ölme dedi,
Bilmez gibi ansızlığı..
ve kedimi de alıp gitti Müzeyyen.






10 Aralık 2016 Cumartesi

Son Mektup OlmasınDI

En sonunda sen de gittin,
Her gidenin ardından tutunulan yegane dost,
Kimse anlamasın diye dost, şşşşt..
Aslolan aşk,sevgili,aile,gündüz ve dolunay..

İlk gördüğüm kedi patisi büyüklüğünde kalp,
İlk içilen kahvem..
Görünmezin elçisi, yudumum..
Hazırlanan mezelerin hepsi helal..Sakiye hasret.

N'aparsın ki yokluğun kavşağından dönerken,sarı ışıklarda..
Terliksiz basılan taş zeminim artık.
Ben; soğukluğun anlamıyım sende.
Sen; deniz kenarındaki bira..Ter..
Yatağın sıcak yanı..Tamamı..
Ben, ben nevresimsiz de yatarım,merak etme..

Her kavuşma vals, her gidiş: hiç gitmemiştik ki..
Gelememiştik de, gelinmemişti aslında..
Aslında konunun gelmek ve gitmekle ilgisi de hiç olmadı..
Biz her an dünyayı unuttuk, eylemleri, fiilleri, insanları..
İnsan değilim..Yaradana inanan sana,inandım..
Gerisiyle de hiç ilgilenmem..Hepsi bu. Sen yani, tamamı..

Haplar beni yok ediyor..
Damarlarımın küçüldüğünü hissediyorum.
İlaçlardan değil, yoksun ki nasıl kilo alayım..
Yatakhanelerden sonraki tek lezzetsin..
Ağız tadın hiç bozulmasın, öğretenin yüreğine sağlık..

Sen gideli çok olmadı aslında.
Henüz ay yörüngede yeteri kadar dönmedi bile..
Çok uzun geldi..En az 3 metre..
Hep bir bakış mesafeli olmanı nasıl unutayım çocuk..
Ağzın açık uyumanı unutmam ki.
Son uykuymuş, senin yanımda,benim dünyada..
Gidilemeyen herşeyin son hayali.
Mektubun sonu hüzünlü olur.
Bende herşeyin neşesisin, sen çiçekleri kıskandıran..

"Sen" biraz anlam içeren bir yoldur, "biz" yeterince anlamlıdır.
Dengeli her insanın deli olduğu da kabullenilebilir.
Yağmurun ıslatmak için mi ağlatmak için yağdığı muallak.
Sen gitme de gerisini konuşuruz.
Haydi,
Bekliyorum..


24 Kasım 2016 Perşembe

Boşluksuz..


















Müziğin ritmindeki karmaşa sana, 
Dans ben, 
Sözler sana,
Gözler ben..
Reglinin karnına baskısı sana, 
Rakıdaki koku ben, 
Binlerce şiir sana,
Kelimeler ben,
İçinden geleni haykırmak sana,
Aşk deyip susmak ben, 
Gidilmemiş her dünya toprağı sana,
Hayaller ben,
Gökyüzü sana,
Toprak ben,
Kedileri seven sana,
Neyzen ben..
Aşkın sesi sana, 
Onu üflemek ben..
Üzgünüm demek sana,
Üzgün olan ben.
Herşeyde var olan sen,
Yok edilen ben.
Aşkın baygınlığıyla meşk etmek sana,
Gayb olan ben.
Hakkaniyete sığınan sana,
Garip olan ben.
Okyanuslar sana,
Karadeniz ben.
Nefes sana,
Kısık sesler, yutulan her harf ben.
Herşey senin.
Hiç ben.
Ney üflerim ben. 
Şiir filan yazarım, okumam tekrardan ama..
Velosipetim de var. Kafama eserim o yerindeyse, basar mahalle bakkalına giderim.
Dönerim erkenden eve..Ne yapsaydım. Nevresimlerdeki kokunu terk mi etseydim. ?
Bana yapılabilecek şeyler söyle!
Hayatımı kaplayan kokun, zıkkımın köküyle nasıl bir meşki diyar ediyor gayb diyarından.
Geveziliğin lüzumu yok. 
Ondan Lüzumsuz olduk her bir ferdin hayatında.
Yok bize yaradandan başka yaranan.
Dönüp dolaşırız türetildiğimiz balçığa..
Ne diyorduk?! Ağla gönlüm..ağla ağla..
Dur dur dur büyümek yok yahu..
Hem yok hem var..
Oturuşur öyle bir ağlaşırız ki kıskanır kahkahalar..
Ya hu..ya huuu..
Bu dünya kalmak için değil, yanmak içinmiş..

23 Kasım 2016 Çarşamba

Saklı Nefes




















Beklersin; çocuğun şeker pamuklarına hayranlığıyla..
Kadehindeki peynir parçasıyla, sabır nemlendirirken alnında.
Tek nokta - değer - dedirtir seni masanda, bekletir..
Nice mezarlıklarda Lüzumsuz adamlar yatarken..
Sen beklediğin gelmemişçesine kadehi dolaba kaldırırsın..
Beklemenin sabrıdır sufiliğimiz. Yoksa neden dönelim boşlukta?!
Merak etmezsin, üstümüzdeki tennuremizi, sikkemizi, siyah hırkamızı..
Mananın maddeden ağır olduğunun kanıtıdır üflememiz. Dinle!

Garibin Ruhuna diye okunan her mezar taşıdır adımız..
Duamız avuç içlerindeki Hüve-l Baki..
Senin her gelişin başkasının itişidir unutma..
Gönlünün kokusu sinmiş sanırsın, başkasının kokusuyla karışmadıysa..
Ya karıştıysa..
Çay'ı karıştırması bile güzeldi.

Şekeri sevmez ama çay'a da sormaz derdin ne diye.
Ateşlerde demlenen çayın,
Soğuduğunda acılaşmasını merak etmez Havva kızı..
Beni, Bizi, Sizi..Etmez merak..
Şikayet de etmez..

Herkesin kabuğu tek kişiliktir.
Ne sığabilirsin ne kırabilirsin.
Üfle?!
Nefesinin içine gir de üfle..
Kabuğun, yuvamdır. Girer girer sığınırım,
Yer varsa gelir,
Yoksa dert edinir,
Ölür ölür dirilirim.
Sen şimdi uyu ve dinlen.
Ruhuna sağlık, bedenine afiyet,
Bana aşk..
Hoşçakal.







19 Kasım 2016 Cumartesi

Gök-Yüzü















Yer-yüzü..
Yeryüzünün eşsiz bataklığına inat;
Gökyüzünün sonsuzluğusun..
Hatta bulutlar senin gamzelerin..

Sancılarla uyandım yine, gerçi hiç uyumadım ki..
Sırt ağrılarımı geçirmeyen ama acılarıma iyi gelen kurabiyeler yapsaydın keşke..
Hala yapamıyor musun, tarçınlı havuçlu kekleri?
Seninle aynı mutfakta sarılarak yemek yapmalıyız..

Kokteyller hazırlasak da, sen şekeri eritemezsin..öğrenemedin..
Midemiz de bulansa, böğrümüz de yansa, vicdanımız da sızlasa..
Seninle karşılıklı iki tek de atsak..
Kusmaya yine tek başına gideceğiz..iki kişi içsek de..
Demem şu ki..
Derviş de olsak, şukela da, vahdeti vucut da,
Gönlümü çaldın, ses etmedim..
Mesafelerden bahsediyorsun, karısı ölen adam ona aşkla bağlıyken hala..
Ayıp değilse de ayıplarım..

Gökyüzüsün..
Göğün tek yüzü..
Bulutlar gamzen, fırtınalar tutkun, yağmur huzur..
Ben neyinim,o muallak..
Muallak, muadil müezzinin müderrislerle mütemadiyen mübalağasıysa madem..
Eksiğimsin,
Onca gereksiz kelime içerisinde tek gerekli olansın..
Gönlüm, koltuğum, yatağım, gamzelerim boş..

Yer-yüzü
Zeminin kayganlığında hareket ettirilen kelimeler.
Gök-yüzünün sonsuzluğuna bırakıldı..
Araftaki biz gariplerin seçebildiği bağzı kelimeleri de sen oluşturdun işte..
Meselenin başlangıcı-sonu bundan ibaretti..
Biz konuyu yerden göğe yanlış anlamışız,
Eksiği bize, fazlası size..

Ve sen hala okuyorsun..
Hiç bitmeyen, başlanmayan, yazılmayan,
İç sesle yüreğine bağışlanan cümle partiküllerini okuyorsun..
Hee, unutmadan..
Unutursan adımı..bir adım da gelir, fısıldarım..
Balığım ben..
Sudaki şeklim işte buradan gelir..
Gökten yere yağan suyun adıyım..




11 Kasım 2016 Cuma

Anne ben görmemiştimDi..













Fütursuz laflara aldırış etme çocuk,
Belli ki sen de herkesin görmediği birşey var..
Alışma, alıştırma,
Belli ki sen de itilenlerdensin - İtsinlerDİ*
Göklerden in de, biraz konuşalım.
Umutlanma, umudunu sustur..
Hayallere kalp masajı yapmayı bırak,
Galataya hasret deniz kenarından ırak,
Şöylesi mangalsız bir canpare yeşillikte..
Bırakılan herkese ters, herkesin görmediği birşey olsun içimiz..
Dibimiz çamur, avucumuz çamur, gönlümüz kuru ot yığını,
Kalpten eser yok.
Gerçi ülkede bırakılan tüm eserler çalınırDI. Örf ve adetler.!
Beynimiz, ciğerimiz yağmalandı be çocuk.
Her gelen daha sert tekmeledi pati büyüklüğündeki gönlümüzü..
Siktir et diye diye unutulur sandımDI,
Herkesin görmediği birşey vardı..
Herkes görmüş, ben geç kalanlardanmışım..
Gereksiz sıra beklemişiz ahir zamanda.
Görmediğimi görmemişDİ..
Yolculuklar içimize doğru başlamalı..
Daha yağmurlar başlamadı,
Hayaller toprağa akmadı, üstü örtülmedi.
Kaburgalarımız kalbimizi örter de ben sana örtü olmaz mıyım?
OlmazmışDI..

5 Ekim 2016 Çarşamba

Laika













Melankoli..**
Kişinin kendini bulma hali..
Kimine göre kendini kaybetme..
Nerede bulunup nerede kaybedildiğine dair çeşitli rivayetler hep dolandı..
Şehir efsaneleri işte..inanmayın..

Birine şiirler, kasideler döşenmesi ne hissiyatlı iştir ey Tanrım..
Kelimelere takılmayalım.
Mevla-İbranice, Rab-Farsca, Allah-Arapça ise;
Tanrım diyeni sopalamak neden ola ki?

Artık yeni şiirler yazılmalı eskilere saygıyla..
Kadının saçları Cemal Süreyya olmalı, 
Uç.!! denebilmeli martılara inat..
Gözleri Sebahattin Ali olmalı,
Yeni nesillerin ötesi görebilmeli en derin manasını..
Şeyh Sadi Şirazi olmalı dudakları..
Doğudan batıya o ıslaklığı getirmeli..
Getirseydi..İyi söyledin Laika!

Kiminin melankolisi sol ellerine bulaşan kedinin gri tüyleriyken,
Kiminde sağ elindeki kadehi.
Bazen karanlık bir hanedeki tek aydınlatılan bölüm kayrolanın herbir yanı.
Ucuz ampüllerin renklendirdiği "fotoğraflar"
Bize göreyse gayrimüslimlerin kullandığı "pain"

Öpüşelim mi..
Kışa kalmadan, sonbaharda..
Melankolide..








27 Ağustos 2016 Cumartesi

Cesaretlenin..!!
















Yaratıcı eğer vucudunuza cesaret değil de kan verdiyse, 
O kalbi birayla pompalamak gerekir,
Zira, bir miktar bira herşeyi değiştirebilir.
Cesaret Lenin, cesaret..


Yalın bir ironi : Yalın-ızlık..



















Yalın ve ıslık..
Eli cebinde üzerinden dökülen eşofmanla gezenti bir tip..
Alkolün damarlardaki hızlı ilerleyişine inat,
Bizimkinin kafası bir o kadar yavaş.
Ağzında cigara, sırtında çalgısı..Islık tatlı, dudak ıslak..
Önünde çengisi..Yani adımlara yetişememe eringeçliği.
Acelesi olmayan ve doğduğuna pişman ayaklar..
En sevilen sözcük güne göre değişsse de, bugünlük ayakkabı.
Sadelikten yana, özgün ve basit. "Simple" işte sizin anlayacağınız.

Sade bir yaşamın senfonisinın tınıları tıngırdatır kömürdeki cezveyi.
7 kişinin 14'e böldüğü yudumları..
Misafir, musafirdir, ksenostur, yolcudur, seyyahtır.
Uzun yola giden, dönmeye çalışmayandır aslında.
Yudumların kalanı onlaradır. Toprağı sulamak yeter.
Öyledir hep, öyle derler, duyarız.
Biz duymasak da, biliriz, Görmesek de tahayyül ederiz.
Edebildiğimizi varsayarız, edebimizle-edepsizliği yazarız.
Balığız işte, üzülmemesi gereken - en gereken adamlarız.
Yoksa kim üzülür bunca ölüme, öldürüşe, olduruşa, olgunluğa, olanca tekdüzeliğe ve hiç..
Hayat: yapılan planların dışında gelişen tüm kurgulardır.
Kurmaya çalışılan saatlerin aksine, hayat! kurulamaz.
Hey hat..
Caka satmak bir yana, ağızda mırıldanır günün sözü.
''Yalnız adamın sahibi olmaz.''
Bu da bizden olsun. Hemde ücretsiz, edininiz.

"Onların boş lafları olamaz benim işim..
Satacak değilim ki niçin övecekmişim."

ve öylesine..hiç..

11 Ağustos 2016 Perşembe